Całym życiem

Instruktorka.
Harcerka, na którą patrzą, która jest przykładem dla swoich podopiecznych. Podaje rękę tym, którzy po nią wyciągają swoje dłonie, pomaga wstawać, amortyzuje upadki, przeprowadza po wąskiej krawędzi. Mówi, a jej słowa koją, wlewają nadzieję, sprawiają, że chce się pracować nad sobą. Wie, czego chce od życia, za jakimi ideałami dąży - wzrok swój kieruje ku przyszłości.
Teraz ja, niespełna dziewiętnastoletnia drużynowa mam być właśnie tym autorytetem, przykładem dla moich Kropelek i nie tylko. Teraz wszystkie oczy będą bacznie obserwować każdy mój ruch. To wielka odpowiedzialność, ale również szczęście. Kolejna łaska, którą mogę doświadczyć, skosztować.
Jestem na początku kolejnej drogi, mam nadzieję, że się nie zgubię na pierwszych rozstajach - mam drogowskazy, które powiedzą mi jak iść. Tak więc nowa przygoda rozpoczęta!


Wszystko się układa. To niewiarygodne, a jednak się dzieje. Każdego dnia, w każdej chwili.
Dziękuję T., i K. i wszystkim, którzy są przy mnie. Bez Was... bez Was nic by nie było! :)